§ 10. Wjazd i wyjazd z części zakaźnej zakładu utylizacyjnego powinien prowadzić przez zagłębienie w jezdni, wypełnione roztworem odkażającym, zapewniającym odkażenie kół pojazdów mechanicznych.

§ 11. 1. Hala sekcyjna w zakładach utylizacyjnych powinna posiadać świetlną oraz dźwiękową sygnalizację dla porozumiewania się z halą maszyn.

2. Otwarcie wsypu destruktora, znajdujące się w hali sekcyjnej, powinno następować po otrzymaniu odpowiedniego sygnału z hali maszyn.

3. W hali sekcyjnej powinno pracować równocześnie co najmniej dwóch pracowników.

4. W hali sekcyjnej nie mogą być zatrudnieni pracownicy, którzy ulegli skaleczeniu odkrytych części ciała, a także jeżeli nie posiadają warunków zdrowia wymaganych do takiej pracy.

§ 12. 1. Noże, tasaki, topory i inne narzędzia używane w hali sekcyjnej zakładów utylizacyjnych powinny być po zakończeniu pracy każdorazowo oczyszczone i zdezynfekowane oraz przechowywane w specjalnie na ten cel przeznaczonych miejscach lub w futerałach.

2. Zabrania się pozostawiania noży, toporów, tasaków i innych ostrych narzędzi na klocach i innych urządzeniach po zakończeniu pracy lub w przerwach pracy.

3. Rękojeści noży powinny posiadać takie zabezpieczenie, aby ręka nie mogła się ześliznąć na ostrze noża.

4. Zabrania się używania noży, toporów, tasaków i innych narzędzi o uszkodzonych uchwytach bądź nadmiernie wyrobionych ostrzach.

§ 13. W zakładach utylizacyjnych otwory spustowe dla skór surowych, produktów ubocznych, rozbioru padliny oraz dla treści pokarmowej narządów trawiennych powinny posiadać urządzenia zabezpieczające pracowników przed wpadnięciem do otworu.

§ 14. 1. Pobieranie prób z destruktora, znajdującego się w hali maszyn, dopuszczalne jest dopiero po wyrównaniu ciśnienia wewnętrznego z ciśnieniem atmosferycznym i przy użyciu właściwego urządzenia.

2. Upust miazgi z destruktora powinien być przeprowadzany w sposób uniemożliwiający gwałtowny wypływ miazgi do wanny spustowej.

3. Podłoga pomostu przy klapie spustowej destruktora powinna być zmyta niezwłocznie po każdym jego opróżnieniu.

4. Prasa do wyciskania tłuszczu z miazgi powinna być zaopatrzona w osłony górne i boczne, zabezpieczające przed rozpryskiem tłuszczu.

5. Pomieszczenie maszyn mielących powinno być suche i widne oraz tak obszerne, aby umożliwiało pracownikom bezkolizyjne obsługiwanie maszyn, łatwy dostęp do przenośnika mączki oraz umożliwiało wydzielanie odpowiedniego miejsca na podręczne składowanie kuchów.

§ 15. 1. Maszyny rozdrabniające w zakładach utylizacyjnych powinny posiadać indywidualny napęd oraz łatwo dostępny dla obsługi wyłącznik.

2. Włączenie maszyny rozdrabniającej powinno następować po uprzednim sprawdzeniu zamocowania klina utrzymującego koło napędowe na wale.

§ 16. 1. Odstojniki tłuszczów powinny być zaopatrzone we wskaźniki kontrolne poziomu tłuszczów.

2. Opróżnianie odstojników z tłuszczów powinno odbywać się przewodami rurowymi, w sposób zapobiegający wylewaniu się tłuszczu na podłogę.

§ 17. 1. Łamacze i śrutowniki kości, młynki do mielenia żelatyny oraz krajalnice surowców miękkich powinny być rozmieszczone w odrębnych pomieszczeniach, przy czym łamacze i śrutowniki oraz młynki powinny być zabezpieczone przed powodowaniem nadmiernego hałasu.

2. Krajalnice surowców miękkich powinny być wyposażone w osłony zabezpieczające przed rozpryskiem środków konserwujących.

§ 18. 1. W pomieszczeniach macerowni powinno być zawsze równocześnie zatrudnionych co najmniej dwóch pracowników.

2. Wejście do kadzi maceracyjnej, po opróżnieniu jej z surowca, może nastąpić po przedmuchaniu powietrzem i stwierdzeniu, że jest ona wolna od szkodliwych gazów.

§ 19. Poszczególne kadzie maceracyjne należy wyposażyć w urządzenia zabezpieczające przed przelewem kwasu poza kadzie.

§ 20. Pomieszczenie młynków i mieszarek żelatyny powinno być wydzielone. Urządzenia mielące i mieszające powinny być zhermetyzowane lub szczelnie obudowane, aby nie wydzielały do pomieszczeń pyłu w ilościach powodujących przekroczenie najwyższego dopuszczalnego wskaźnika skażenia.

§ 21. Dozowanie, pakowanie żelatyny i spawanie opakowań z folii powinno odbywać się mechanicznie.

§ 22. Pomieszczenia schładzalni, suszarni, rozdrabialni, pakowni oraz ich wyposażenie powinny być po każdej zmianie starannie odkurzone przy użyciu odkurzaczy przemysłowych, oczyszczone i poddane odkażaniu.

§ 23. Magazyn krwi zwierzęcej powinien posiadać wentylację wyciągową, zapewniającą pięciokrotną wymianę powietrza w ciągu godziny.

§ 24. Beczki wypełnione krwią zwierzęcą powinny być ustawione w magazynie wlewem do góry, ze zluzowaną nakrętką, umożliwiającą ujście powstających gazów.

§ 25. Urządzenia suszarnicze powinny mieć osłony zabezpieczające przed nadmiernym promieniowaniem ciepła do otoczenia.

§ 26. Magazynowanie surowców powinno odbywać się w wyznaczonych miejscach o twardej, gładkiej i nieprzepuszczalnej nawierzchni, pod dachem zabezpieczającym przed promieniowaniem słonecznym i opadami.

§ 27. Krajarka surowca klejarskiego powinna być wyposażona w urządzenia uniemożliwiające zbliżenie ręki do strefy zagrożenia.

§ 28. Wapnowanie surowca klejarskiego powinno być dokonywane w dołach, przy zastosowaniu mechanicznego natrysku mleka wapiennego, doprowadzanego przewodami rurowymi.

§ 29. Wydobywanie surowców z dołów wapiennych powinno odbywać się mechanicznie, w sposób zabezpieczający zatrudnionych przy takich pracach pracowników przed bezpośrednim działaniem substancji chemicznych.

§ 30. W zakładach nowo budowanych lub przebudowywanych płukanie i neutralizacja surowca klejarskiego powinny odbywać się w osobnym pomieszczeniu.

§ 31. Pokrywy otworów zasypowych kotłów warzelnych powinny być zaopatrzone w mechaniczne urządzenia podnośne.

§ 32. Sperlanie i suszenie kleju powinno odbywać się w osobnych pomieszczeniach.

§ 33. Urządzenia mechaniczne, stosowane przy wstępnej obróbce szczeciny, włosia i sierści, powinny posiadać indywidualne napędy elektryczne.

§ 34. 1. W zakładach nowo budowanych lub przebudowywanych siarkownie szczeciny powinny mieścić się w odrębnych budynkach usytuowanych od strony zawietrznej, a odległość otworów pomieszczeń siarkowni od otworów innych pomieszczeń nie może być mniejsza niż 20 m.

2. Siarkowanie może odbywać się wyłącznie w komorach gazoszczelnych, do których gaz bielący powinien być doprowadzany z zewnątrz rurociągiem.

3. Do każdej komory powinny dochodzić trzy przewody: do doprowadzenia gazu, powietrza nawiewowego i wyciągu mieszanki gazu z powietrzem, przy czym zawory tych przewodów powinny znajdować się na zewnątrz komór. Odprowadzanie gazów z komory powinno odbywać się wyciągiem wyprowadzonym nad dach budynku i nie może powodować zanieczyszczenia powietrza w pomieszczeniach produkcyjnych.

§ 35. Załadowanie i wyładowanie komór gazoszczelnych do siarkowania szczeciny może następować po stwierdzeniu nieszkodliwego stężenia gazu w powietrzu wewnątrz komory.

§ 36. Kotły do odwłaszania ścinków futrzarskich powinny być zaopatrzone w mechaniczne urządzenia mieszalne oraz urządzenia służące do usuwania wełny z basenów.

§ 37. Zakład przerobu sierści i szczeciny powinien mieć oddzielne pomieszczenia na:

1) pralnię z pralkami i wirówkami,

2) wilka do rozluźniania sierści,

3) suszarnię mechaniczną,

4) wilka do odkurzania sierści oraz prasę do belowania sierści.

§ 38. Oczyszczanie i suszenie rogowizny powinno być dokonywane w sposób mechaniczny, przy czym dla urządzeń suszarniczych należy wydzielić pomieszczenie z wejściem z przedsionka.

§ 39. Łamacz rogowizny powinien znajdować się w odrębnym pomieszczeniu i być ustawiony w sposób zabezpieczający pracowników przed szkodliwymi wstrząsami.